Κυριακή 10 Μαΐου 2009

Ωραία είσαι άνοιξη..γιατί δεν μας λυπάσαι;

Όλα θα 'χανε αλλάξει...



"Αχ αν μ' αγαπούσες όλα θα 'χανε αλλάξει
"

ή όχι; ή αν έστω ήσουν εκεί..θα ήταν και αυτό κάτι..

"θα 'μουνα τρελή από το πρώτο σου φιλί"
..δυστυχώς ακόμα..

"Δε θα είχα βάλει τη ζωή μου σε μια τάξη

σπίτι και δουλειά κι ούτ' ένα αστέρι στα μαλλιά
"
Δεν θα είχες βάλει στη ζωή σου τόσο τάξη...


"Κρίμα που δεν τόλμησες."

Κρίμα.....

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Στίχοι : Λευτέρης Παπαδόπουλος
Ερμηνεία :Χάρις Αλεξίου











Παρασκευή 24 Απριλίου 2009

Carpe Diem !Carpe Noctem!

Πρέπει να βάλω μία τάξη...και για αυτό λοιπόν πρέπει να αδράξω τη μέρα και τη νύχτα και ο Θεός βοηθός!
Αυτό συμβαίνει γιατί ως γνήσιο τέκνο της πατρίδας μου, πιστή πάντα στην αναβλητικότητα έχω αφήσει ένα σωρό πράγματα για την τελευταία στιγμή! Διαβάσματα δηλαδή...Ε, έχω και ένα μεταπτυχιακό να τελειώσω η μηχανικός (όπως λέει και μία φίλη και συνάδελφος)...

Οπότε τώρα σε 5 -10 μέρες πρέπει να κάνω 4 εργασιούλες, (η 5?) να βγάλω τις ασκήσεις για επικουρικό...(βλέπω να αποφέυγω πάλι τον καθηγητή μου και αυτή τη φορά δεν το γλυτώνω το βρίσιμο...!!!) Κλαπς...

Το κερασάκι στην τούρτα..έχω και εξετάσεις μπροστά μου.Πάντως δεν το βάζω κάτω!Θα πήξω, θα οργανωθώ και θα τα καταφέρω..ε?Και δεν έχω μελετήσει και το ζώδιο μου να δώ αν είναι θετικός ο Πλούτωνας με τα σχέδια μου, ο Δίας ή όποιος άλλος πλανήτης!!!

Έχω όμως και καλά νέα την άλλη εβδομάδα έχω άδεια!!!Γιούπι!!!!

Τώρα που κατα βάθος οι εξετάσεις και οι εργασίες μου που θυμίζουν τον προπτυχιακό μου εαυτό και εγώ χαζοχαίρομαι μέσα στο άγχος μου τι σας λέει..? Ξέρω ναι έχετε δίκιο, που γιατρού, τρελοκομείο και άλλα τέτοια!!! Δεν με νοιάζει όμως γιατί για 9 μέρες ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΩ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ!!!!!!!

ΔΙΑΒΑΣΜΑ -ΔΙΑΒΑΣΜΑ-ΔΙΑΒΑΣΜΑ!!







Πέμπτη 23 Απριλίου 2009

Χριστός Ανέστη...εμείς πάλι....


Έφτασε και η άνοιξη!! (Εδώ και καιρό βέβαια και το ότι βρέχει σήμερα είναι άσχετο..)

Πήγα για Πάσχα στο χωριό μου το οποίο είναι κατά τόπους κίτρινο (απο τους λαζάρους), κόκκινο (από τις παπαρούνες) μυρίζει υπέροχα από τις λεμονιές και όπου ξεκίνησαν να μπουμπουκιάζουν οι πασχαλιές (όποιος δεν έχει μυρίσει πασχαλιές χάνει!!!)...και πάει ξεμυαλίστηκα! Σκέφτηκα να το ερευνήσω ¨: να πάρω ένα χωραφάκι και φυτέψω καμια ελιά, συκιά ότι να ναι (δεν υπάρχει μία επιδότηση για νέους αγρότες??!!??) να φτιάξω και ένα καλυβάκι και δεν θέλω ούτε Internet, ουτε facebook, ούτε τηλέφωνα να χτυπάνε...(Και μετά ξύπνησες...) ..ήρθε η Τρίτη και πίσω στο γραφείο (ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΡΩ ΑΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ??)


Γενικά νιώθω αλλού και αλλού (και γράφεις και αλλού και αλλού χρυσή μου) μια με πιάνει μία χαρά που είναι άνοιξη , που έχει περισσότερο φώς, μια με πιάνει η μαυρη καάθλιψη και τα που παέι η ζωή μου...και γιατί δεν διεκδικώ αυτά που θέλω κλπ κλπ..)

Άκουσα ένα τραγούδι πρόσφατα δεν είναι κάτι που θα το έλεγες τέλειο ή τραγουδάρα αλλα με τράβηξε..είναι πολύ άμεσο, με εκφράσει απόλυτα..κάτι απ'όλα πάντως είναι..
"Θέλω να πάρω ένα τροχόσπιτο, να φύγω μακριά από εδώ.."
(Δημήτρης Καρράς - Το Τροχόσπιτο)

Άντε καλές αποδράσεις....

Υ.Γ. Θέλω τόσα πολλα να γράψω και μπορώ να συγκεντρωθώ...και να σκεφτείς στην δουλειά έχω 5 μπλογκ να συντονίζω αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία!!!





Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009

Με εκνευρίζει...


1. Να σου με χτυπάνε στην πλάτη με το δάχτυλο τύπου να σου πώ κατι...(ιιιιιι θέλω να τους δαγκώσω!!)
2. Να μου δίνουν συμβουλές άσχετοι που δεν έχουν ιδέα για το θέμα απλά και μόνο επειδή είναι μεγαλύτεροι και έχουν πείρα.(Όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις τύπου..τι να καταλάβω καλέ μου αφού δεν θέλω λέμε!!!)
3. Να λέω πως η δουλειά μου δεν με καλύπτει, με καταπιέζει κλπ. και η απάντηση να είναι "Κάτσε στα αυγά σου, μια δουλειά είναι, δεν βλέπεις τι γίνεται?" (Αν είναι να κάθομαι απο τώρα στα αυγά μου ζήτω που καήκαμε!!)
4. Να μου λένε θα σε πάρω τηλέφωνο να κανονίσουμε για το βράδυ και να σε κλέινουν μέσα και ύστερα να χάνω σημεία ζωής για μέρες.(Ένα δεν μπορώ σήμερα τα ξαναλέμε αρκεί..και όχι δεν μπορώ να παίρνω εγώ συνέχεια τηλέφωνο)
5. Οι οδηγοί που δεν βγάζουν φλας στις στροφές (που να το ξέρω μάνα μου ότι στρίβεις?)
6. Οι γιαγιάδες που σε σπρώχνουν στην εκκλησία (χωρίς λόγο). (Απ'ότι ξέρω δεν κερδίζει αιώνια ζωή όποιος ανάψει πρώτος κερί)
7. Τα φιλιά τύπου χάρηκες που σε είδα από άκυρες τύπισσας που δεν χάρηκες που είδες ή απο άκυρες τύπισσες που τις βλέπεις κάθε μέρα σχεδόν και έχουμε φιλί συνάντησης και αποχαιρετισμού..Αυτή τη δουλειά θα κάνουμε?
8. Οι άντρες που είναι ανίκανοι να συνδυάσουν δύο πράγματα..ναι βρε γίνεται να έχεις και δουλειά, και μεταπτυχιακό, και να μπορείς να απαντάς σε τηλέφωνα!Αν σε δυσκολεύει παραδίδω μαθήματα! (ναι αυτό είναι σπόντα!)

Αυτά ουφ τα θυμήθηκα και τα πήρα πάλι!!!

Σάββατο 21 Μαρτίου 2009

Οι μέλισσες...

"Να σε μισήσω είν`αργά
Αέρας με δροσολογά
με κυνηγούν οι μέλισσες
κι εσύ που δε με θέλησες.

Τινάζω το βασιλικό
να σταματήσω το κακό
σ`είχανε δέσει μάγισσες
μα πάλι εσύ με ράγισες.

Νυχτώνει βγαίνω να σε βρω
σα φεγγαράκι δυο μερώ
κλειστά παραθυρόφυλλα
να μ`αγαπάς πώς το`θελα.

Θυμάρι ρίχνω στις φωτιές
με τυραννούν οι ομορφιές
οι ομορφιές οι φόνισσες
κι εσύ που με λησμόνησες.

Αν κλάψω μη με φοβηθείς
την ένοιωσα και πριν χαθείς
μια πίκρα στο ροδόνερο
γιατί μ`αρνιόσουν τ`όνειρο.

Θα ρίχνω εκεί που περπατάς
τον όρκο μας να τον πατάς
κι ας με πονούν οι μέλισσες
κι εσύ που δε με θέλησες "

Γιώργος Καζανζής-Ίσαλος γραμμή

_________________________________________

Τον τελεταίο καιρό δεν έχω όρεξη για τίποτα, για τίποτα απολύτως όμως.
Ερωτεύτηκα ένα τραγούδι όμως..κάτι που γίνεται συχνά...(με τα τραγούδια όχι με τους άνδρες ευτυχώς ή δυστυχώς...)
Εκτός του είναι υπέροχο τραγούδι έχει και την μαγική λέξη "ΜΕΛΙΣΣΕΣ"!!!

Τώρα αυτό τι κόλλημα είναι? Χμ ξεκίνησε απο το "Καπλάνι στη βιτρίνα" που διαβαζαμε στο δημοτικό με το κοριτσάκι που το λέγαν "Μέλισσα ή Μέλια"!!! Και απο τότε κόλλησα σαν μέλισσα στο μέλι!!

Τέλεια λέξη, τέλειο όνομα!!!Καλό και το Αγγελική δεν λέω...αλλά το Μέλισσα έχει το κάτι σπάνιο και οικείο..Ωραία τώρα ζηλέυω ένα όνομα..δεν πάμε καλά..

Το θέμα μας ? Τέλειο το τραγούδι...μελαγχολικό σαν ανοιξιάτικο τοπίο, μελωδικό... Μάλλον με πιάνει η άνοιξη..άντε καλά ξεμυαλίσματα!!

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009

Στο γραφείο

Ξέρω ότι δε γράφω συχνά στο αιθέριο τούτο blog. Αλλά όποτε γράφω, είναι επειδή I have a point.

Σήμερα, έχω να προτείνω το παρακάτω επαναστατικό προϊόν, για όλους εσάς που σας έχει κουράσει η ρουτίνα και η καθιστική ζωή του γραφείου. Just watch: