...to JESS-Java-php-Javascript-mySQL, συν πολύ πολύ μπλα μπλα... μέσα σε 10 μέρες. Διότι τέτοιος άνθρωπος είμαι. Τη διπλωματική μου την πήρα πριν 4 χρόνια και αν μαζέψουμε όλο τον καθαρό χρόνο που έχω ασχοληθεί μαζί της, δε βγαίνουν ούτε 4 μήνες. Ένα έμπειρο σύστημα (διότι θέλω και τεχνητή νοημοσύνη τρομάρα μου), μια ιστοσελίδα και μια Βάση Δεδομένων περιμένουν τα μαγικά προγραμματιστικά μου χεράκια για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους και συντονισμένα να απαντήσουν στον υποψήφιο χρήστη της επίδοξης web εφαρμογής μου, τι σχολή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης του ταιριάζει. Ώρες ώρες σκέφτομαι την εφαρμογή να δουλεύει, να επιβεβαιώνω μέσω του ίδιου μου το ερωτηματολόγιου ότι όντως επέλεξα λάθος σχολή (αν και μεταξύ μας, όταν 9 χρόνια μετά δεν έχεις πτυχίο, όλο και κάτι ψυλλιάζεσαι), να γυρίζω πίσω στο χρόνο και να δηλώνω τις σχολές που μου πρέπουν.
Το δικό μου βούρλισμα για πτυχίο βέβαια, εκτός που δεν συνοδεύεται από χρηματική αμοιβή όπως τα έργα της φίλτατης αιθέριας, δε συνοδεύεται ούτε από γαστρονομικές ατασθαλίες. Πράγμα που σημαίνει όχι παραπάνω κιλά (έχουμε ήδη αρκετά από τα έτοιμα) και αυτό είναι καλό, αλλά και ταυτόχρονα νεύρα, νεύρα κι άλλα νεύρα, που καμία σοκολατίτσα δε θα κατευνάσει και κανένα πιτόγυρο δε θα ξεγελάσει. Η συμβίωση το τελευταίο εξάμηνο με τους γονείς επιδεινώνει την κατάσταση καθώς, ενώ η φίλη αιθέρια φυλάει το άγαλμα του Παλαιών Πατρών Γερμανού στα Ψηλαλώνια (αχ Ψηλαλώνια....) εγώ παρατηρώ μια βιονική οντότητα που ομοιάζει της μητέρας μου, πλην όμως το ένα της χέρι έχει αντικατασταθεί από ηλεκτρικό σκουπάκι (όπως τους πειρατές με το γάντζο περίπου), να μάχεται ανηλεώς τη σκόνη του σπιτιού μας, με παράπλευρη απώλεια τα τύμπανα των αφτιών όλων μας. Την ακουστική πανδαισία συμπληρώνουν οι καμπάνες της εκκλησίας που εδράζεται ακριβώς απέναντι από το ενάρετο και μέχρι εγκλήματος καθαρό σπιτικό μας, που για όσο δεν έχω δουλειά είμαι καταδικασμένη να είναι και ο χώρος διαβίωσής μου.
Από τα τρίσβαθα του γραφείου μου λοιπόν, όπου έχω ταμπουρωθεί αποφεύγοντας επιμελώς εξωτερικά γονικά ερεθίσματα, μόνο και μόνο για να αγχωθώ από τις υποχρεώσεις που άφησα και τώρα με εκδικούνται, έχω να δηλώσω: life is a bitch. Άλλους τους στέλνει στον Καύκασο, άλλους στην Κρήτη, άλλους στη μάνα τους, άλλους στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ και άλλους τους αφήνει εκεί που ήταν. Το θέμα όμως δεν είναι ο χώρος. Το θέμα είναι η αλλαγή. Και αφού ως γνωστόν τα πάντα ρει (Ηράκλειτος, μην ξεχνάμε τη βιβλιογραφία), η αλλαγή είναι αναπόφευκτη. Θέλει δε θέλει θα 'ρθει, ή θα τη φέρουμε με νεκρούς χιλιάδες και τη Ζωντανίνα να δίνει το αίμα της. And that's a promise.
Υ.Γ. Το βιογραφικό φέιγ-βολάν μου φαίνεται εξαιρετική λύση. Μετά τις 20 του μήνα, λέω το ίδιο να κάνω κι εγώ. Έλα Αθήνα να μοιράζουμε μαζί.
Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010
Καφές, σοκολάτα και MySQL...
...πως λέμε νηστεία, έρωτας και προσευχή ; Καμία σχέση... Τον τελευταίο καιρό (δλδ μήνες) προσπαθώ να κάνω μια εργασία που κακώς δέχτηκα στην αρχή αλλά δεν είναι ώρα για μετάνοια και γκρίνιες ιδιαίτερα όταν είσαι στη μέση και έχεις παραδώσει τη μισή εργασία!
Μέσα σε όλα αυτά ( το καφέ, τη σοκολάτα και την MySQL ) προσθέτουμε άπειρη coca-cola (φυσικά zero),πίτσες και σουβλάκια, κόκκινα μάτια μπροστά στον υπολογιστή, άπειρη βαρεμάρα την οποία ξεσπάω χαζεύοντας στα διαλείμματα ρομαντικές κομεντί (ναι ναι αμερικάνικες ρομαντικές κομεντί - πόσο χαμηλά θα πέσω ακόμα??), ύπνο στις 4-5 το πρωί ξύπνημα στις 12, μια εργασία για ασύρματα δίκτυα (άκυρη τελείως), κανένα νέο για κανονική εργασία παρόλα τα άπειρα βιογραφικά και την διαβεβαίωση ότι θα επικοινωνήσουμε στην άλλη εβδομάδα για 2η συνάντηση, πολλά νεύρα, ένα σπίτι που χάθηκε στη σκόνη, no money , no honey...και νομίζω πως είμαστε οκ!! Έχουμε πλήρη εικόνα!
Όχι δεν γκρινιάζω και δεν έχω πάθει κατάθλιψη, δε νιώθω αποτυχημένη ούτε και μηδίζω στην παραδοχή της ήττας(δεν έχω ιδέα αν στέκει αυτή η έκφραση αλλά ήθελα πολύ να χρησιμοποιήσω το ρήμα μηδίζω)! Όχι, όχι γιατί σήμερα ο crawler επικοινώνησε με τη βάση και όλα τα άλλα απλά θα λυθούν!
Υ.Γ.1. Τώρα για το θέμα της δουλειάς ή ιδέα να μοιράζω το βιογραφικό μου σαν τη τύπισσα στη γενιά των 592 € είναι τραβηγμένη ;
Υ.Γ.2. Θέλω να φύγω από εδώ! Όλοι μου οι φίλοι έχουν σκορπίσει Αθήνα, Ρέθυμνο, Θεσσαλονίκη, Μπακού (ναι στο Αζερμπαϊτζάν) και εγώ έχω μείνει να φυλάω το άγαλμα του Παλαιών Πατρών Γερμανού στα Ψηλαλώνια!
Υ.Γ.3. Πολύ μου άρεσε αυτή η βροχή σήμερα! Άντε καλό χειμώνα!
Μέσα σε όλα αυτά ( το καφέ, τη σοκολάτα και την MySQL ) προσθέτουμε άπειρη coca-cola (φυσικά zero),πίτσες και σουβλάκια, κόκκινα μάτια μπροστά στον υπολογιστή, άπειρη βαρεμάρα την οποία ξεσπάω χαζεύοντας στα διαλείμματα ρομαντικές κομεντί (ναι ναι αμερικάνικες ρομαντικές κομεντί - πόσο χαμηλά θα πέσω ακόμα??), ύπνο στις 4-5 το πρωί ξύπνημα στις 12, μια εργασία για ασύρματα δίκτυα (άκυρη τελείως), κανένα νέο για κανονική εργασία παρόλα τα άπειρα βιογραφικά και την διαβεβαίωση ότι θα επικοινωνήσουμε στην άλλη εβδομάδα για 2η συνάντηση, πολλά νεύρα, ένα σπίτι που χάθηκε στη σκόνη, no money , no honey...και νομίζω πως είμαστε οκ!! Έχουμε πλήρη εικόνα!
Όχι δεν γκρινιάζω και δεν έχω πάθει κατάθλιψη, δε νιώθω αποτυχημένη ούτε και μηδίζω στην παραδοχή της ήττας(δεν έχω ιδέα αν στέκει αυτή η έκφραση αλλά ήθελα πολύ να χρησιμοποιήσω το ρήμα μηδίζω)! Όχι, όχι γιατί σήμερα ο crawler επικοινώνησε με τη βάση και όλα τα άλλα απλά θα λυθούν!
Υ.Γ.2. Θέλω να φύγω από εδώ! Όλοι μου οι φίλοι έχουν σκορπίσει Αθήνα, Ρέθυμνο, Θεσσαλονίκη, Μπακού (ναι στο Αζερμπαϊτζάν) και εγώ έχω μείνει να φυλάω το άγαλμα του Παλαιών Πατρών Γερμανού στα Ψηλαλώνια!
Υ.Γ.3. Πολύ μου άρεσε αυτή η βροχή σήμερα! Άντε καλό χειμώνα!
Κυριακή 18 Ιουλίου 2010
Μεγάλες αγάπες
Να μπορούσα ν' αλλάξω του κόσμου
τις καινούριες μεγάλες αγάπες που περνάνε
Να μπορούσα με μια και καλή
να τις κάνω πολύ πιο πολύ να κρατάνε
Να μπορούσα ν' αλλάξω κι εκείνο
που με πιάνει μια λύσσα να δίνω σ' όποιον τύχει
Να μπορούσα να μη μετανιώνω
στην καρδιά όταν πρέπει να υψώνω νέα τείχη
Κι αν αγαπώ, θέλω ν' ακούω πως μ' αγαπάνε
κι αν αφεθώ, να 'χουνε κάπου να με πάνε
Και θ' αφεθώ, αρκεί να δω πως κάπου πάω
αρκεί αυτό - αυτό σημαίνει αγαπάω
Να μπορούσα ν' αλλάξω του κόσμου
τα θα έιμαι κοντά σου για πάντα που ξεχνιούνται
Να μπορούσανε μια και καλή
όσοι φεύγουν αυτά που έχουν πει να θυμούνται
Κι αν αγαπώ, θέλω ν' ακούω πως μ' αγαπάνε
κι αν αφεθώ, να 'χουνε κάπου να με πάνε
Και θ' αφεθώ, αρκεί να δω πως κάπου πάω
αρκεί αυτό - αυτό σημαίνει αγαπάω
αυτό σημαίνει αγαπάω............
Στίχοι: Ευαγγελάτος Γεράσιμος
Μουσική: Καραμουρατίδης Θέμης
Πρώτη εκτέλεση: Νατάσα Μποφίλιου
τις καινούριες μεγάλες αγάπες που περνάνε
Να μπορούσα με μια και καλή
να τις κάνω πολύ πιο πολύ να κρατάνε
Να μπορούσα ν' αλλάξω κι εκείνο
που με πιάνει μια λύσσα να δίνω σ' όποιον τύχει
Να μπορούσα να μη μετανιώνω
στην καρδιά όταν πρέπει να υψώνω νέα τείχη
Κι αν αγαπώ, θέλω ν' ακούω πως μ' αγαπάνε
κι αν αφεθώ, να 'χουνε κάπου να με πάνε
Και θ' αφεθώ, αρκεί να δω πως κάπου πάω
αρκεί αυτό - αυτό σημαίνει αγαπάω
Να μπορούσα ν' αλλάξω του κόσμου
τα θα έιμαι κοντά σου για πάντα που ξεχνιούνται
Να μπορούσανε μια και καλή
όσοι φεύγουν αυτά που έχουν πει να θυμούνται
Κι αν αγαπώ, θέλω ν' ακούω πως μ' αγαπάνε
κι αν αφεθώ, να 'χουνε κάπου να με πάνε
Και θ' αφεθώ, αρκεί να δω πως κάπου πάω
αρκεί αυτό - αυτό σημαίνει αγαπάω
αυτό σημαίνει αγαπάω............
Στίχοι: Ευαγγελάτος Γεράσιμος
Μουσική: Καραμουρατίδης Θέμης
Πρώτη εκτέλεση: Νατάσα Μποφίλιου
Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010
Κουμπαροπαρέες
..γνωστές και ως "ετερόκλητες" παρέες...Ο φίλος έφερε μια φίλη και αυτή μια παλιά γνωστής της και το άλλο παιδί έφερε τον αδερφό του συμφοιτητή του, και όλοι μαζί είπαμε να πάμε για ποτό!
Όλοι έχουμε βρεθεί σε τέτοιου είδους παρέα που συνήθως τα άτομο γνωρίζονται ανά δύο και όχι και τόσο καλά, που μάλλον κανένας δεν κολλάει με κανένα, η κάποιος θα κολλήσει λίγο, κάποιος θα νιώθει σα ψάρι στη στεριά, κάποιος δεν θα χωνέψει τον άλλο καθόλου, κάποιος θα απορεί, για το τυπάκι που έφερε η ξαδέρφη της φίλης του κολλητού μου, :"Έλεος υπάρχουν τέτοια μπάζα!" και κλπ κλπ!
Βέβαια στην άλλη πλευρά του νομίσματος έτσι γνωρίζεις νέο κόσμο, κάνεις νέους φίλους, γνωρίζεις κουλές προσωπικότητες που ποτέ μάλλον δεν θα ξαναβγείς μαζί τους. Αλλά ΟΚ θα έχεις να λες ότι γνώρισες μια 19χρονη κοπελίτσα που στις 12 μας δήλωσε πως νυστάζει γιατί έχει περάσει την ώρα που πέφτει για ύπνο και ένα 30αρη που θεωρούσε πρωτοπορία της Αθηναϊκής ζωής το γεγονός ότι στη Μαβίλη ο κόσμος κάθεται και πίνει καφέ χαλαρά χωρίς καν να ακούει μουσική (και στη πλατεία του χωριού μου το κάνουν αυτό αλλά οκ δε το κάνουμε και θέμα!) ή έναν τελειωμένο τύπο που αφού δεν κατάφερε να κάνει τράκα "γεμιστό" τσιγάρο από μια κοπελίτσα που κάπνιζε Slims αποφάσισε 6 η ώρα ξημερώματα να πέσει με τα ρούχα για ένα μπανάκι στο λιμάνι της Αιγιάλης.
Σε ετερόκλητη παρέα γνώρισες και τον μελαχρινό με τα πράσινα μάτια, μια περίεργη κοπέλα που τελικά έχει γίνει πολύ καλή σου φίλη, τον απίθανο εκείνο τύπο με το τρελό χιούμορ αλλά και την χαζογκόμενα που σε ρώτησε τι είναι αυτό το "Μάλαμα" που λες, το μαλάκα πενήντα- φεύγα που τα έριχνε στην κολλητή σου (άσχετο που και ο μελαχροινός βγήκε μαλάκας στο τέλος ..η διαδρομή μετράει!) και πολλούς άλλους!
Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα? Λοιπόν σημειώστε : Αν είστε γκρινιάρηδες και λίγο αντικοινωνικοί (σαν και εμένα) ξεκουνηθείτε λίγο και μη πείτε όχι σε μια πρόσκληση για ποτό/καφέ/σινεμά από έναν γνωστό γνωστού με τη πρόφαση "γιατί να βγω με κάποιους που δεν ξέρω και παίζει να μη περάσω καλά?" Ποτέ δε ξέρεις ίσως κερδίσεις μια ενδιαφέρουσα γνωριμία ή τουλάχιστον ένα λόγο για να γκρινιάζετε με τη ψυχή σας την άλλη μέρα στους φίλους σας που δεν σας ακολούθησαν για να σας σώσουν από την παρανοϊκή παρέα που σας οδήγησε σε Ελληνάδικο με dj τη Τζούλια! ;-)
Όλοι έχουμε βρεθεί σε τέτοιου είδους παρέα που συνήθως τα άτομο γνωρίζονται ανά δύο και όχι και τόσο καλά, που μάλλον κανένας δεν κολλάει με κανένα, η κάποιος θα κολλήσει λίγο, κάποιος θα νιώθει σα ψάρι στη στεριά, κάποιος δεν θα χωνέψει τον άλλο καθόλου, κάποιος θα απορεί, για το τυπάκι που έφερε η ξαδέρφη της φίλης του κολλητού μου, :"Έλεος υπάρχουν τέτοια μπάζα!" και κλπ κλπ!
Βέβαια στην άλλη πλευρά του νομίσματος έτσι γνωρίζεις νέο κόσμο, κάνεις νέους φίλους, γνωρίζεις κουλές προσωπικότητες που ποτέ μάλλον δεν θα ξαναβγείς μαζί τους. Αλλά ΟΚ θα έχεις να λες ότι γνώρισες μια 19χρονη κοπελίτσα που στις 12 μας δήλωσε πως νυστάζει γιατί έχει περάσει την ώρα που πέφτει για ύπνο και ένα 30αρη που θεωρούσε πρωτοπορία της Αθηναϊκής ζωής το γεγονός ότι στη Μαβίλη ο κόσμος κάθεται και πίνει καφέ χαλαρά χωρίς καν να ακούει μουσική (και στη πλατεία του χωριού μου το κάνουν αυτό αλλά οκ δε το κάνουμε και θέμα!) ή έναν τελειωμένο τύπο που αφού δεν κατάφερε να κάνει τράκα "γεμιστό" τσιγάρο από μια κοπελίτσα που κάπνιζε Slims αποφάσισε 6 η ώρα ξημερώματα να πέσει με τα ρούχα για ένα μπανάκι στο λιμάνι της Αιγιάλης.
Σε ετερόκλητη παρέα γνώρισες και τον μελαχρινό με τα πράσινα μάτια, μια περίεργη κοπέλα που τελικά έχει γίνει πολύ καλή σου φίλη, τον απίθανο εκείνο τύπο με το τρελό χιούμορ αλλά και την χαζογκόμενα που σε ρώτησε τι είναι αυτό το "Μάλαμα" που λες, το μαλάκα πενήντα- φεύγα που τα έριχνε στην κολλητή σου (άσχετο που και ο μελαχροινός βγήκε μαλάκας στο τέλος ..η διαδρομή μετράει!) και πολλούς άλλους!
Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα? Λοιπόν σημειώστε : Αν είστε γκρινιάρηδες και λίγο αντικοινωνικοί (σαν και εμένα) ξεκουνηθείτε λίγο και μη πείτε όχι σε μια πρόσκληση για ποτό/καφέ/σινεμά από έναν γνωστό γνωστού με τη πρόφαση "γιατί να βγω με κάποιους που δεν ξέρω και παίζει να μη περάσω καλά?" Ποτέ δε ξέρεις ίσως κερδίσεις μια ενδιαφέρουσα γνωριμία ή τουλάχιστον ένα λόγο για να γκρινιάζετε με τη ψυχή σας την άλλη μέρα στους φίλους σας που δεν σας ακολούθησαν για να σας σώσουν από την παρανοϊκή παρέα που σας οδήγησε σε Ελληνάδικο με dj τη Τζούλια! ;-)
Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010
Παρακράτηση και παράνοια
Δεν ξέρω αν ξέρετε τι είναι παρακράτηση φόρου, που λογικά θα ξέρετε γιατί δεν είστε νούμερα σαν εμένα και δεν ζείτε στο κόσμο της Κουκουρούκου που ζω εγώ!! Θέλω να 'μαι και ελεύθερη επαγγελματίας και μηχανικός μη χέσω!!Ουφ!
Λοιπόν παρακράτηση φόρου είναι όταν στα 800 ευρώ τα 160 παίρνει η εφορεία...και πάλι καλά να λες που η εκπαίδευση δεν έχει ΦΠΑ γιατί θα είχαμε -21% (και από Ιούλιο 23%) άστα να πάνε!!Ναι, ναι είναι όταν υπολογίζεις να πάρεις κάποια χρήματα και τελικά παίρνεις μη πω...Ναι το ξέρω είμαι υπερβολική, έτσι είναι ο νόμος και οι κανόνες και εντάξει δεν έγινε και τίποτα, μην τρελαίνεσαι!! Βέβαια όταν είσαι σε μία κατάσταση οικονομικά στενή όσο δε πάει και περιμένεις να σε πληρώσουν από κάποιες δουλειές και στην μία σου κάνουν παρακράτηση και στην άλλη σε έχουν στο περίμενε ε ναι τότε υπερβάλλεις!!!
Ω!Και αν υπερέβαλα λέει!Μπορώ να σας δώσω διεύθυνση μαγαζιού στο οποίο έδωσα παράσταση δράματος Δευτέρα βράδυ και σίγουρα τα γύρω τραπέζια θα έχουν να γελάνε καιρό!Τύφλα να έχει η Μαρίκα Κοτοπούλη!Οϊμέ, αλίμονο και κατάρα!
Τέλος πάντων πάει και αυτό! Την φάγαμε και την παρακράτηση και αντέξαμε όπως αντέξαμε και άλλα..ξεσπάσαμε και λίγο και τώρα όλα καλά, μέχρι την επόμενη κρίση τουλάχιστον!
Υ.Γ.1.Όποιος είναι ελεύθερος επαγγελματίας και έχει ιδέα τι παίζει στα φορολογικά..ας με προειδοποιήσει για τις επόμενες κρίσεις!!
Υ.Γ.2.Ας ελπίσουμε να πληρωθώ το ΣΚ, γιατί θα ανεβάσω Μήδεια στο λιμάνι!!
Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010
Βιος Ανθόσπαρτος!!
Βίος Ανθόσπαρτος -Mega 1998-1999
"Η Αμαλία ζει στην Χαλκίδα, μαζί με την μητέρα της Ολυμπία, τον παππού της Μάνθο, και τον πατέρα της Νότη Παρίση. Η Αμαλία, που εργάζεται ως φοροτεχνικός και λογίστρια, παντρεύεται πολύ νωρίς έναν πρώην συμμαθητή της, τον οποίο, επίσης πολύ νωρίς, χάνει σε δυστύχημα. Κάποια στιγμή γνωρίζει τον Ανέστη, με τον οποίο αποφασίζουν να παντρευτούν. Όταν όμως η Αμαλία συναντά τον αδελφό του Ανέστη, Νικόλα, προκύπτει ένας ξαφνικός έρωτας που ανατρέπει τα πάντα. Και που δεν είναι ο μοναδικός στην ιστορία..."
Απίστευτη σειρά, οι ηθοποιοί ένας κι ένας,ρομαντισμός, τρέλα, τρυφεροί και ξεκαρδιστικοί διάλογοι! μου είχε λείψει και πολύ χάρηκα όταν είδα πως την ανεβάζουν σταδιακά στο greek movies!!
"Η Αμαλία ζει στην Χαλκίδα, μαζί με την μητέρα της Ολυμπία, τον παππού της Μάνθο, και τον πατέρα της Νότη Παρίση. Η Αμαλία, που εργάζεται ως φοροτεχνικός και λογίστρια, παντρεύεται πολύ νωρίς έναν πρώην συμμαθητή της, τον οποίο, επίσης πολύ νωρίς, χάνει σε δυστύχημα. Κάποια στιγμή γνωρίζει τον Ανέστη, με τον οποίο αποφασίζουν να παντρευτούν. Όταν όμως η Αμαλία συναντά τον αδελφό του Ανέστη, Νικόλα, προκύπτει ένας ξαφνικός έρωτας που ανατρέπει τα πάντα. Και που δεν είναι ο μοναδικός στην ιστορία..."
Απίστευτη σειρά, οι ηθοποιοί ένας κι ένας,ρομαντισμός, τρέλα, τρυφεροί και ξεκαρδιστικοί διάλογοι! μου είχε λείψει και πολύ χάρηκα όταν είδα πως την ανεβάζουν σταδιακά στο greek movies!!
Καλοκαίρι και κρίση!!
Κρίση με πιάνει κρίση!!
Προφητικός ο Μακρόπουλος, δε λέω!! Και να λοιπόν μέσα στο κατακαλόκαιρο η χώρα εκμπέμπει SOS!!!!Και εγώ το ίδιο....και τουλαχιστον το δικό μου το σήμα κινδύνου και τη δικιά μου την κρίση μπορώ να την αναλύσω, να την πολεμήσω, να την αντιμετωπίσω...(νομίζω τουλάχιστον!)
Έχουμε και λεμε λοιπόν κρίση οικονομική, συναισθηματική, εσωτερική και εξωτερική! Νεύρα, κακό, ανασφάλεια, αβεβαιότητα και μέσα σε όλα αυτα εγω που ναι μεν τα έχω πάρει αλλά συνεχίζω να ελπίζω ότι κάτι θα γίνει βρε, θα το παλέψουμε , θα ζήσουμε, όλα θα γίνουν!! Ναι μεν φοβάμαι και από την άλλη έχω μια τελέιως χαζή αισιοδοξία ότι θα τα καταφέρω όλα! Από το να βρω δουλειά (σας βλεπώ εσας που μειδιάτε ειρωνικά!!!) μέχρι του να ολοκληρώσω σε ένα βράδυ εργασία δεκαημέρου!! Κατηγορώ και ευχαριστώ την παιδική αφέλεια και απεριόριστη αισιοδοξία του Κριού για αυτο!!!
Που θέλω να καταλήξω;
Έχουμε και λεμε λοιπόν κρίση οικονομική, συναισθηματική, εσωτερική και εξωτερική! Νεύρα, κακό, ανασφάλεια, αβεβαιότητα και μέσα σε όλα αυτα εγω που ναι μεν τα έχω πάρει αλλά συνεχίζω να ελπίζω ότι κάτι θα γίνει βρε, θα το παλέψουμε , θα ζήσουμε, όλα θα γίνουν!! Ναι μεν φοβάμαι και από την άλλη έχω μια τελέιως χαζή αισιοδοξία ότι θα τα καταφέρω όλα! Από το να βρω δουλειά (σας βλεπώ εσας που μειδιάτε ειρωνικά!!!) μέχρι του να ολοκληρώσω σε ένα βράδυ εργασία δεκαημέρου!! Κατηγορώ και ευχαριστώ την παιδική αφέλεια και απεριόριστη αισιοδοξία του Κριού για αυτο!!!
Που θέλω να καταλήξω;
- Βρε παιδί μου οκ το μέλλον δεν προβλέπεται φωτεινό και αισιόδοξο αλλά έλεος είναι ανάγκη με όποιον βλέπω τυχαία στο δρόμο ή τυχαίνει να περιμένουμε μαζί σε ουρά να μου λέει το μόνιμο θέμα συζήτησης να είναι : κρίση, χαμός, φτώχια, πείνα, γκρίνια και γκρίνια!!!
- Πνίγεσαι, δεν αντέχεις, αγανακτείς!Μη γκρινιάζεις!Κάνε κάτι!
- Σκέψου να είχαμε όλα αυτά τα προβλήματα και να ζούσαμε π.χ. σε μια βόρεια χωρα χωρίς ήλιο!! Σα τα κουνέλια θα ψοφαγαμε !! Οπότε "Always Look on the Bright Side of Life!"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)