Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010

Κουμπαροπαρέες


..γνωστές και ως "ετερόκλητες" παρέες...Ο φίλος έφερε μια φίλη και αυτή μια παλιά γνωστής της και το άλλο παιδί έφερε τον αδερφό του συμφοιτητή του, και όλοι μαζί είπαμε να πάμε για ποτό!
Όλοι έχουμε βρεθεί σε τέτοιου είδους παρέα που συνήθως τα άτομο γνωρίζονται ανά δύο και όχι και τόσο καλά, που μάλλον κανένας δεν κολλάει με κανένα, η κάποιος θα κολλήσει λίγο, κάποιος θα νιώθει σα ψάρι στη στεριά, κάποιος δεν θα χωνέψει τον άλλο καθόλου, κάποιος θα απορεί, για το τυπάκι που έφερε η ξαδέρφη της φίλης του κολλητού μου, :"Έλεος υπάρχουν τέτοια μπάζα!" και κλπ κλπ!
Βέβαια στην άλλη πλευρά του νομίσματος έτσι γνωρίζεις νέο κόσμο, κάνεις νέους φίλους, γνωρίζεις κουλές προσωπικότητες που ποτέ μάλλον δεν θα ξαναβγείς μαζί τους. Αλλά ΟΚ θα έχεις να λες ότι γνώρισες μια 19χρονη κοπελίτσα που στις 12 μας δήλωσε πως νυστάζει γιατί έχει περάσει την ώρα που πέφτει για ύπνο και ένα 30αρη που θεωρούσε πρωτοπορία της Αθηναϊκής ζωής το γεγονός ότι στη Μαβίλη ο κόσμος κάθεται και πίνει καφέ χαλαρά χωρίς καν να ακούει μουσική (και στη πλατεία του χωριού μου το κάνουν αυτό αλλά οκ δε το κάνουμε και θέμα!) ή έναν τελειωμένο τύπο που αφού δεν κατάφερε να κάνει τράκα "γεμιστό" τσιγάρο από μια κοπελίτσα που κάπνιζε Slims αποφάσισε 6 η ώρα ξημερώματα να πέσει με τα ρούχα για ένα μπανάκι στο λιμάνι της Αιγιάλης.
Σε ετερόκλητη παρέα γνώρισες και τον μελαχρινό με τα πράσινα μάτια, μια περίεργη κοπέλα που τελικά έχει γίνει πολύ καλή σου φίλη, τον απίθανο εκείνο τύπο με το τρελό χιούμορ αλλά και την χαζογκόμενα που σε ρώτησε τι είναι αυτό το "Μάλαμα" που λες, το μαλάκα πενήντα- φεύγα που τα έριχνε στην κολλητή σου (άσχετο που και ο μελαχροινός βγήκε μαλάκας στο τέλος ..η διαδρομή μετράει!) και πολλούς άλλους!
Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα? Λοιπόν σημειώστε : Αν είστε γκρινιάρηδες και λίγο αντικοινωνικοί (σαν και εμένα) ξεκουνηθείτε λίγο και μη πείτε όχι σε μια πρόσκληση για ποτό/καφέ/σινεμά από έναν γνωστό γνωστού με τη πρόφαση "γιατί να βγω με κάποιους που δεν ξέρω και παίζει να μη περάσω καλά?" Ποτέ δε ξέρεις ίσως κερδίσεις μια ενδιαφέρουσα γνωριμία ή τουλάχιστον ένα λόγο για να γκρινιάζετε με τη ψυχή σας την άλλη μέρα στους φίλους σας που δεν σας ακολούθησαν για να σας σώσουν από την παρανοϊκή παρέα που σας οδήγησε σε Ελληνάδικο με dj τη Τζούλια! ;-)

Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010

Παρακράτηση και παράνοια



Δεν ξέρω αν ξέρετε τι είναι παρακράτηση φόρου, που λογικά θα ξέρετε γιατί δεν είστε νούμερα σαν εμένα και δεν ζείτε στο κόσμο της Κουκουρούκου που ζω εγώ!! Θέλω να 'μαι και ελεύθερη επαγγελματίας και μηχανικός μη χέσω!!Ουφ!
Λοιπόν παρακράτηση φόρου είναι όταν στα 800 ευρώ τα 160 παίρνει η εφορεία...και πάλι καλά να λες που η εκπαίδευση δεν έχει ΦΠΑ γιατί θα είχαμε -21% (και από Ιούλιο 23%) άστα να πάνε!!
Ναι, ναι είναι όταν υπολογίζεις να πάρεις κάποια χρήματα και τελικά παίρνεις μη πω...Ναι το ξέρω είμαι υπερβολική, έτσι είναι ο νόμος και οι κανόνες και εντάξει δεν έγινε και τίποτα, μην τρελαίνεσαι!! Βέβαια όταν είσαι σε μία κατάσταση οικονομικά στενή όσο δε πάει και περιμένεις να σε πληρώσουν από κάποιες δουλειές και στην μία σου κάνουν παρακράτηση και στην άλλη σε έχουν στο περίμενε ε ναι τότε υπερβάλλεις!!!
Ω!Και αν υπερέβαλα λέει!Μπορώ να σας δώσω διεύθυνση μαγαζιού στο οποίο έδωσα παράσταση δράματος Δευτέρα βράδυ και σίγουρα τα γύρω τραπέζια θα έχουν να γελάνε καιρό!Τύφλα να έχει η Μαρίκα Κοτοπούλη!Οϊμέ, αλίμονο και κατάρα!
Τέλος πάντων πάει και αυτό! Την φάγαμε και την παρακράτηση και αντέξαμε όπως αντέξαμε και άλλα..ξεσπάσαμε και λίγο και τώρα όλα καλά, μέχρι την επόμενη κρίση τουλάχιστον!


Υ.Γ.1.Όποιος είναι ελεύθερος επαγγελματίας και έχει ιδέα τι παίζει στα φορολογικά..ας με προειδοποιήσει για τις επόμενες κρίσεις!!
Υ.Γ.2.Ας ελπίσουμε να πληρωθώ το ΣΚ, γιατί θα ανεβάσω Μήδεια στο λιμάνι!!




Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010

Βιος Ανθόσπαρτος!!

Βίος Ανθόσπαρτος -Mega 1998-1999
"Η Αμαλία ζει στην Χαλκίδα, μαζί με την μητέρα της Ολυμπία, τον παππού της Μάνθο, και τον πατέρα της Νότη Παρίση. Η Αμαλία, που εργάζεται ως φοροτεχνικός και λογίστρια, παντρεύεται πολύ νωρίς έναν πρώην συμμαθητή της, τον οποίο, επίσης πολύ νωρίς, χάνει σε δυστύχημα. Κάποια στιγμή γνωρίζει τον Ανέστη, με τον οποίο αποφασίζουν να παντρευτούν. Όταν όμως η Αμαλία συναντά τον αδελφό του Ανέστη, Νικόλα, προκύπτει ένας ξαφνικός έρωτας που ανατρέπει τα πάντα. Και που δεν είναι ο μοναδικός στην ιστορία..."

Απίστευτη σειρά, οι ηθοποιοί ένας κι ένας,ρομαντισμός, τρέλα, τρυφεροί και ξεκαρδιστικοί διάλογοι! μου είχε λείψει και πολύ χάρηκα όταν είδα πως την ανεβάζουν σταδιακά στο greek movies!!

Καλοκαίρι και κρίση!!


Κρίση με πιάνει κρίση!!
Προφητικός ο Μακρόπουλος, δε λέω!! Και να λοιπόν μέσα στο κατακαλόκαιρο η χώρα εκμπέμπει SOS!!!!Και εγώ το ίδιο....και τουλαχιστον το δικό μου το σήμα κινδύνου και τη δικιά μου την κρίση μπορώ να την αναλύσω, να την πολεμήσω, να την αντιμετωπίσω...(νομίζω τουλάχιστον!)
Έχουμε και λεμε λοιπόν κρίση οικονομική, συναισθηματική, εσωτερική και εξωτερική! Νεύρα, κακό, ανασφάλεια, αβεβαιότητα και μέσα σε όλα αυτα εγω που ναι μεν τα έχω πάρει αλλά συνεχίζω να ελπίζω ότι κάτι θα γίνει βρε, θα το παλέψουμε , θα ζήσουμε, όλα θα γίνουν!! Ναι μεν φοβάμαι και από την άλλη έχω μια τελέιως χαζή αισιοδοξία ότι θα τα καταφέρω όλα! Από το να βρω δουλειά (σας βλεπώ εσας που μειδιάτε ειρωνικά!!!) μέχρι του να ολοκληρώσω σε ένα βράδυ εργασία δεκαημέρου!! Κατηγορώ και ευχαριστώ την παιδική αφέλεια και απεριόριστη αισιοδοξία του Κριού για αυτο!!!

Που θέλω να καταλήξω;
  1. Βρε παιδί μου οκ το μέλλον δεν προβλέπεται φωτεινό και αισιόδοξο αλλά έλεος είναι ανάγκη με όποιον βλέπω τυχαία στο δρόμο ή τυχαίνει να περιμένουμε μαζί σε ουρά να μου λέει το μόνιμο θέμα συζήτησης να είναι : κρίση, χαμός, φτώχια, πείνα, γκρίνια και γκρίνια!!!
  2. Πνίγεσαι, δεν αντέχεις, αγανακτείς!Μη γκρινιάζεις!Κάνε κάτι!
  3. Σκέψου να είχαμε όλα αυτά τα προβλήματα και να ζούσαμε π.χ. σε μια βόρεια χωρα χωρίς ήλιο!! Σα τα κουνέλια θα ψοφαγαμε !! Οπότε "Always Look on the Bright Side of Life!"
Αυτά είχα να πω, επιστρέφοντας στην μπλογκόσφαιρα!
Άντε και καλό μας καλοκαίρι!



Τρίτη 18 Μαΐου 2010

Βυθίζομαι.....

Οι τοίχοι παγωμένοι
η πρωινή υγρασία
στα βάζα λόγια χθεσινά
ακόμα φρέσκα
Κι η ειρωνεία:
Τ' αγάθια πάντα πιο πολλά
από τα πέταλα
Αφήνω το κρεβάτι
και περπατάω στο νερό
Θεός εν ανεργία
μέχρι να φτάσω στο λουτρό
Βυθίζομαι

Κι έχω ένα μίσος πιο βαθύ απ΄ την αγάπη
κι έχω μια αγάπη πιο μεγάλη απ' το μίσος
Δεν προλαβαίνω να σκεφτώ τι πιο πολύ
δεν προλαβαίνω να σκεφτώ
με παρασέρνει το νερό
Βυθίζομαι

Λευκό παντού απλωμένο
πραγματική ηρεμία
Απ' το καυτό στο χλιαρό
μετά στο κρύο
Κι η ειρωνεία:
Τα δάκρυα μέσα στο βυθό
δεν έχουν νόημα
Κρατιέμαι απ' τη μορφή σου
κλείνω τα μάτια να σε δω
δε δίνεις παρουσία
μέχρι να φτάσω στο σαλόνι πνίγομαι

Κι έχω ένα μίσος πιο βαθύ απ' την αγάπη
κι έχω μια αγάπη πιο μεγάλη απ' το μίσος
Δεν προλαβαίνω να σκεφτώ τι πιο πολύ
δεν προλαβαίνω να σκεφτώ
με παρασέρνει το νερό
Βυθίζομαι

Περνάω στο σαλόνι
σε υποδέχομαι
και πνίγομαι

Στίχοι: Ευαγγελάτος Γεράσιμος
Μουσική: Καραμουρατίδης Θέμης

Ερμηνεία η θεά Νατάσσα...

Παρασκευή 7 Μαΐου 2010

Περί συναισθημάτων

Ντρέπομαι. Θυμώνω. Λυπάμαι (αν και δε φτάνει μάλλον το λυπάμαι).

- Επειδή στη χώρα μου οι άνθρωποι πεθαίνουν από μαλακίες ("μπάτσων"; "αναρχικών"; "προβοκατόρων"; "αφεντικών κεφαλαιοκρατών"; Επιεικώς χέστηκα).

- Επειδή όταν πεθαίνει κάποιος, τα ΜΜΕ λυμαίνονται με κανιβαλική χαρά το κουφάρι του και ασελγούν στο πένθος των ανθρώπων του, εν ονόματι "του συγκλονισμού" τους και "της ανάγκης για ενημέρωση".

- Επειδή οι βουλευτές μας αναγνωρίζουν ως βία μόνο αυτή που σκοτώνει ή άντε το λιγότερο τραυματίζει σοβαρά. Την κοινωνική βία, την οικονομική βία, την πολιτική βία του να στέκονται μπροστά σου απατεώνες και καταχραστές και να σου ζητάνε τα λεφτά σου για τα δικά τους κλεμμένα, την αποσιωπούν. Τη βία του εργοδότη που κλειδώνει τους υπαλλήλους του μέσα και δε δίνει μία για την ασφάλειά τους (πόσο μάλλον για το δικαίωμά τους να απεργήσουν ή να φύγουν 1-2 ώρες νωρίτερα δεδομένης της κατάστασης), δεν τη συζητάμε καν. Για να αξίζει η ζωή σου έστω και συμβολική ενός λεπτού σιγή στα έδρανα της Βουλής, πρέπει να πεθάνεις πρώτα.

- Επειδή υπήρξαν άνθρωποι τόσο στενόμυαλοι, τόσο κάφροι, τόσο θολωμένοι, που δεν κόλωσαν να σκοτώσουν, έστω και κατά λάθος. Επειδή υπήρχαν ανθρωποειδή δίποδα που πέταγαν πέτρες στα πυροσβεστικά - γιατί;; Τι διάολο "εξουσία" είναι η πυροσβεστική που αξίζει να λιθοβοληθεί; Επειδή υπήρξαν άνθρωποι που, πριν μαθευτεί ότι υπάρχουν νεκροί, έστω και προστιγμήν σκέφτηκαν "καλά να πάθουν οι απεργοσπάστες". Γιατί πλέον έχουμε μπει ο καθένας στα κουτάκια του, "αγωνιστές", "απεργοσπάστες", "αριστεροί", "δεξιοί" και δεν ξέρω τι, και η απλή αλήθεια ότι είμαστε όλοι άνθρωποι και οι ζωές μας αξίζουν ολονών το ίδιο μας έχει διαφύγει. Επειδή εν ονόματι της όποιας ιδεολογίας, του όποιου συμφέροντος ή του όποιου βολέματος, έχουμε γίνει πια περισσότερο ή λιγότερο βίαιοι και ανθρωποφάγοι.

- Επειδή τα νέα με βρήκαν στη βολή του σπιτιού μου, κάπου μεταξύ τοστ, καφέ και facebook.

- Επειδή δυο μέρες μετά και πριν καλά καλά γίνουν οι κηδείες των νεκρών, το ενδιαφέρον μας είναι ξανά στα εσωκομματικά ξεκανινιάσματα κάτι τύπων που, στο κάτω κάτω της γραφής, όλοι μαζί μας έχουν βουλιάξει, ασχέτως του ποιοι κάνουν κομματική παρέα με ποιους.

- Γιατί ζω σ' αυτή τη γαμωχώρα που μας έχει αποχαυνώσει όλους, λιγότερο ή περισσότερο, και ο μόνος τρόπος να βγαίνουμε από την αποχαύνωσή μας πού και πού είναι να πεθαίνει ο κόσμος.

- Γιατί βλέπω τόσο πολλά που θα ήθελα να αλλάξουν, αλλά κανένα τρόπο για να αλλάξουν στ' αλήθεια.

Θέλω να φύγω. Να πάω σε μια χώρα που θα με σέβεται, μήπως μπορέσω να τη σεβαστώ κι εγώ. Σε μια χώρα που να μη με κάνει να λέω "να καεί το μπουρδέλο η Βουλή" και να το εννοώ.

Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

Hi και bye

Έτσι είπα να περάσω, για ένα ξεσκόνισμα, ένα ξαράχνιασμα βρε αδερφέ. Και για μια δήλωση: Η αιθεροβάμων λέει έτσι για αλλαγή να αρχίσει να πατάει στη γη. Γιατί καλά τα συννεφάκια, αλλά όταν πέσεις και φας τα μούτρα σου, μέχρι την επόμενη πτήση χρειάζεσαι λίγο χρόνο βρε αδερφέ. Τώρα, θα μου κάτσει, δε θα μου κάτσει το εγχείρημα, δεν ξέρω. Αυτά... Άντε αιθέρια, ξύπνα! Πες κι εσύ τίποτα!